Als een tandarts, altijd een tandarts. Maar stopt het wanneer je niet langer BIG-geregistreerd bent? Dit was de vraag die in mij opkwam toen mijn vader onlangs overleed en we bezig waren met het opstellen van de rouwadvertentie. Moest daar naast echtgenoot, vader en opa ook nog 'tandarts' bij vermeld worden, ondanks dat hij al 27 jaar met pensioen was? Het was niet zomaar iemand die was heengegaan, hij was namelijk tandarts.
Misschien is de vraag wel of je tandarts bent, of dat je simpelweg werkt als tandarts. Dus of je naast de patiëntenbehandelingen ook nog gepassioneerd met het vak bezig bent of niet. Denk aan de bevlogen tandartsen, zonder noodzakelijkerwijs lid te zijn van een beroepsvereniging, en de tandartsen die het wat rustiger aan doen. Passie is een keuze, geen lidmaatschap.
In de tijd van mijn vader was passie geen keuze, want bijna iedereen was praktijkeigenaar met alle bijkomende verantwoordelijkheden. Hij had zijn eigen praktijk aan huis (met in het begin wel 12000 patiënten) en draaide maandelijks een zeer drukke weekenddienst. Het hele dorp wist wie hij was en waar hij woonde, dus hij was niet alleen tandarts, hij was dé tandarts. Gedreven tegen wil en dank.
De balans tussen werk en privé was ver te zoeken, om nog maar te zwijgen over het gebrek aan privacy. Buiten werktijd dook hij onder in Muggenbeet, waar hij al vroeg in zijn carrière een tweede huis had gekocht, zoals veel tandartsen uit die tijd. Privacy was voor een dorpsarts misschien niet vanzelfsprekend, maar gelukkig wel te koop.
Na 30 jaar hard werken in de praktijk had mijn vader er genoeg van. Het was tijd om te stoppen met werken, maar ook om te stoppen met het tandartsenvak. Hij verhuisde naar Muggenbeet om daar een nieuw leven te beginnen. Een leven in de natuur, zonder patiënten en drukke agenda's. Het was tijd om te genieten en daar hoorden geen tandheelkundige taken meer bij.
Uiteindelijk stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, want dat was hij al lang niet meer. Toen een week later de rouwkaarten binnenstroomden, waren er verbazingwekkend veel van oude patiënten, ondanks zijn al 27 jaar durende pensioen. Mijn vader had het vak vaarwel gezegd, maar voor zijn patiënten was en bleef hij hun tandarts, tot in de dood.
Jerry Baas
